Kiedy decydujemy się na ubezpieczenie, najczęściej robimy to, bo boimy się zdarzeń losowych takich jak wypadek czy śmierć kogoś bliskiego. To coś, na co nie mamy wpływu i jesteśmy bezsilnym świadkiem cierpienia. Zdarzają się również sytuacje, że komfort życia i poczucie bezpieczeństwa tracimy na skutek choroby. Co zrobić, gdy atakuje nas własny układ immunologiczny? Czy na rynku dostępne jest ubezpieczenie na wypadek takiej sytuacji?

Choroby autoimmunologiczne – dlaczego na nie chorujemy?

Choroby autoimmunologiczne nazywane są także chorobami autoimmunizacyjnymi lub potocznie chorobami z autoagresji. Spowodowane są nieprawidłowym funkcjonowaniem układu odpornościowego, który błędnie identyfikuje zdrowe komórki jako obce i wytwarza przeciwciała w celu ich zniszczenia. Przyczyny powstawania chorób autoagresywnych nie zostały jak dotąd wyjaśnione, jednak wśród prawdopodobnych czynników wymienia się stres, obniżoną odporność organizmu, uraz, niektóre leki, przebyte infekcje wirusowe lub bakteryjne, a także geny.

Jakie są najczęstsze objawy chorób autoimmunologicznych?

Zwykle pierwsze objawy chorób autoimmunizacyjnych występują jeszcze przed 30. rokiem życia, ale nie jest to reguła. Objawy są zróżnicowane i wiele zależy od jednostki chorobowej, jednak pewne sygnały wysyłane przez nasze ciało, powinny nas zaniepokoić. Z pewnością należy pomyśleć o wizycie u lekarza, jeśli:

  • zaczynamy mieć częste problemy z pamięcią, koncentracją, sennością, suchością skóry, szybkim marznięciem, ponieważ te objawy mogą świadczyć o chorobie Hashimoto;
  • odczuwamy drętwienie i mrowienie stóp, dłoni, twarzy i ramion, mamy zawroty głowy, zaburzenia widzenia, co może wskazywać na stwardnienie rozsiane;
  • mamy problemy z układem trawiennym, wypróżnianiem (zaparciami lub biegunkami), dostrzegamy krew w stolcu, szybko tracimy na wadze, ponieważ są to typowe objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego;
  • nie mamy apetytu, chudniemy, często dopadają nas stany podgorączkowe, brzuch jest stale wzdęty, męczymy się z powracającą biegunką, gdyż te objawy towarzyszą chorobie Leśniowskiego- Crohna;
  • na skórze powstają trudno gojące się owrzodzenia oraz blizny, pojawia się obrzęk palców, skóra traci elastyczność, staje się twarda i przebarwiona, ponieważ takie sygnały ciała mogą świadczyć o twardzinie układowej.

Istnieje szereg objawów, takich jak apatia, napady lękowe, wszelkiego rodzaju bóle narządów wewnętrznych, częste parcie na mocz lub stolec, których nigdy nie powinniśmy lekceważyć, szczególnie gdy nie są to jednorazowe dolegliwości.

Jak leczyć choroby autoimmunologiczne?

Choroby autoimmunologiczne są trudne do wyleczenia. Chory często zmaga się z przykrymi dolegliwościami do końca życia. Bywa, że konieczne są częste wizyty u lekarza w celu monitorowania postępu lub remisji choroby, co niejednokrotnie wiąże się ze znacznymi kosztami dla pacjenta lub jego rodziny. Ze względu na nie do końca poznane przyczyny autoagresji i wielorakie dolegliwości, leczenie ma zwykle charakter objawowy i polega na podawaniu leków przeciwbólowych, a także hamujących rozwój choroby.

W niektórych chorobach autoimmunizacyjnych np. Hashimoto obok leczenia farmakologicznego istotne znaczenie ma dieta. W przypadku Hashimoto jest to pożywienie, które ma za zadanie uszczelnić barierę jelitową. Chory powinien włączyć do diety produkty, które są naturalnymi probiotykami, czyli np. kiszonki. Ważne jest również zadbanie o zróżnicowany jadłospis i dostarczanie wszystkich niezbędnych składników żywieniowych. Natomiast na przykład w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego zaleca się prowadzenie dzienniczka żywieniowego, który dzięki obserwacji chorego, pomaga wyeliminować produkty, które wzmagają dolegliwości układu pokarmowo-jelitowego. Istotne jest także zadbanie o różnicowanie diety w okresach remisji choroby.

Czy można ubezpieczyć się na wypadek poważnej choroby autoimmunologicznej?

Jeśli obawiamy się poważnej choroby autoimmunologicznej, to warto zdecydować się na ubezpieczenie na wypadek zdiagnozowania poważnej choroby, które jest odpowiednie dla każdego, kto ceni swoje zdrowie i chciałby czuć się na tej płaszczyźnie bezpieczniej. Z takim ubezpieczeniem ewentualne koszty leczenia stwardnienia rozsianego, choroby Leśniowskiego-Crohna czy innych wymienionych wcześniej chorób autoagresywnych, w znacznie mniejszym stopniu obciążają domowy budżet. Stabilizacja finansowa, która przyczynia się do zwiększenia komfortu psychicznego, jest szczególnie istotna w takiej sytuacji, ponieważ choroba sama w sobie jest sporym obciążeniem emocjonalnym, a nie tylko fizycznym.

Jakie są warunki wypłaty pieniędzy z tytułu ubezpieczenia na wypadek zdiagnozowania poważnej choroby?

By chory otrzymał wypłatę pieniędzy z tytułu ubezpieczenia na wypadek zdiagnozowania poważnej choroby w MetLife, o czym więcej tutaj, konieczne jest spełnienie następujących warunków:

  • diagnoza poważnej choroby nastąpiła po upływie 90 dni od daty wejścia w życie umowy,
  • w razie prowadzenia procedur diagnostycznych lub leczenia, których efektem jest zdiagnozowanie poważnej choroby, czynności te rozpoczęły się po upływie 90 dni od daty wejścia w życie umowy,
  • ubezpieczony lub współubezpieczony pozostanie przy życiu w ciągu 30 dni od daty zdiagnozowania poważnej choroby.

Poważna choroba to diagnoza, której nikt nie chce usłyszeć i chociaż nie możemy przewidzieć, czy coś takiego nas spotka, to z pewnością możemy zrobić wiele, żebyśmy w takiej sytuacji nie zostali sami, bez wsparcia i bez środków na leczenie. Jeśli myślimy poważnie o naszym zdrowiu, to pomyślmy też poważnie o ubezpieczeniu na wypadek choroby autoimmunologicznej.

Czytaj także: Uszkodzenie ciała – dlaczego warto o nie rozszerzyć swoje ubezpieczenie?